Kuru Barbunya Bayatlar Mı? – Bayatlamaz Ama Tükenir!
İzmir’de yaşıyorum, ya da İzmir’de yaşayan birini düşünün. Bu ikisi arasındaki farkı anlamanız için, akşamları sahilde bir çay içip, hayatı fazlasıyla ciddiye almadan, ama bir o kadar da derin düşünen biriyle muhabbet etmeniz gerekir. İşte ben o insanlardan biriyim. Genelde esprili ve rahat biri gibi görünsem de, bir şeyi çok fazla düşünürüm. Bu yazıyı da bu ikilemde yazıyorum: Kuru barbunya bayatlar mı?
Hadi şimdi biraz eğlenelim, ama içeriği unutmadan! Kuru barbunya, aslında pek de “bayatlama” konusu açılacak kadar basit bir şey değil. Söz konusu kuru bakliyat olduğunda, bayatlamak diye bir şey yok aslında. Ama tabii, kuru barbunya yaşlanabilir, tükenebilir, kararmaya başlayabilir… Çoğu şey gibi! O yüzden, aslında kuru barbunya bayatlar mı sorusunun cevabı çok daha karmaşık. Ama merak etmeyin, yazının sonunda bu karmaşayı çözüme kavuşturacağız.
Kuru Barbunya: “Kuru” Dediğin Ne Demek?
Kuru barbunya, aslında kendi başına bir dünya. Adı “kuru” olabilir, ama gerçekten kuru mu? Gözlemlerime göre, pek de kuru değil aslında. Kuru barbunya, taze barbunyanın kurutulmuş hali. Ama burada bir hata yapmamak gerek, taze barbunya da aslında kuru değil, ama yine de o da bir şekilde “kuru” olabiliyor. Burada biraz kafa karıştırıcı bir durum var, sanki başka bir gezegenden gelen bir bakliyat gibi!
Ve işte o an, zihnimin köşesinde bir iç ses yükseliyor:
“Ne kadar saçma bir konu bu. Kuru barbunya bayatlar mı diye yazıyorum, ama aslında kuru barbunya, zaten yaşlı bir bakliyat türü. Bayat olursa ne olur ki, bir de bayatlamaz ki! Ne gerek var buna?”
Bunun üzerine, biraz da kafamda olayı büyütüp, kendi içimde tartışıyorum. Ama sonunda bir noktada karar veriyorum: Kuru barbunya bir şekilde bayatlayamaz. O sadece zamanla yavaşça tükenir, yaşlanır. Tıpkı bizler gibi! Tabii, dışarıdaki sıcaklık ve nem gibi faktörler de işin içine girince, o kuru barbunya bir şekilde eskiyen bir tat haline gelebilir. Ama neticede bayatlamaz. Düşünmesi bile garip!
Bayatlamayan Kuru Barbunya mı?
İzmir’in sıcak yaz akşamlarında, arkadaşlarla birlikte sahildeyiz. Bir yandan sohbet ederken, bir yandan da midemizdeki kurulukları bastıracak bir şeyler düşünüyoruz. “Ne yenir?” diye düşünürken, birden aklıma geliveriyor: Kuru barbunya! Hangi durumda bu kadar ilgili oldum, bilmiyorum. Ama içimden bir ses şunu söylüyor:
“Barbunya, bayatlamaz ama zamanla tatsızlaşır.”
Açık hava, denizin sesi ve biraz da arkadaş sohbetinin etkisiyle, bu düşüncemin mantıklı olduğuna karar veriyorum. Ama tabii, hemen orada “kuru barbunya bayatlar mı?” konusunu derinlemesine tartışmak istemiyorum. Konu değişiyor, ama bu düşünce kafamda takılı kalıyor. Yine o iç ses devreye giriyor:
“Beni bir dinle! Kuru barbunya bir şekilde bayatlamaz! Peki o zaman, niye bazen tadı değişiyor? Çünkü çok uzun süre bekletilmiş! Bazen, bakliyatlar da zamanla tatlarını kaybeder. Hani yılların yaşanmışlıkları gibi düşün. O kadar bayatlayacak kadar bir şey değil, ama… Ah, evet! O kadar kararmış, o kadar tükenmiş ki!”
Öyle ya da böyle, sorunun yanıtını bulmuş oluyorum. Kuru barbunya bayatlayamaz ama tükenebilir. Bunu böyle kabul etmeliyim.
Kuru Barbunya ve O Acı Gerçek: Zamanla Tükenir
Bir de şu var tabii, kuru barbunya zamanla tatsızlaşabilir. Bu, biraz hayat gibi bir şey. Her şey zamanla bir yerlere gider. Kuru barbunya da tıpkı geçmişin hatıraları gibi bir şekilde o eski taze halinden uzaklaşır. Ama bayatlamaz. Hiçbir şekilde bayatlamaz.
Şimdi, bunu bir de arkadaşlar arasında bir espriyle harmanlayalım. Geçen akşam, barbekü yaparken, arkadaşlarımın biri “Kuru barbunya bayatlar mı?” diye sordu. Ben de cevaben şöyle dedim:
“Kuru barbunya bayatlamaz, ama sana öyle hissedebilir. Çünkü o, zamanla “anı” gibi bir şey oluyor, unutulmaz! Bayat değil, nostalji gibi!”
Herkes gülüp geçiyor, ama ben içten içe ne kadar doğru bir şey söylediğimi biliyorum. Zamanla her şey eskir, ama bayatlamaz. Kuru barbunya da bayatlayamaz, ancak ona zamanla daha az ilgi gösterdiğimizde, tadı biraz silikleşir. Bir anlamda, kuru barbunya zamanla “tükenir” ama bayatlamak, sadece eskiyi çok sert bir şekilde tanımlamaktır.
Kuru Barbunya İle Bir Gün
Bir sabah, ne olursa olsun kuru barbunya yediğimde, her şey taze bir başlangıç gibi hissediyorum. Ama sonra, düşündüğümde şunu fark ediyorum: Kuru barbunya, aslında aynı bizim gibi. Zamanla yaşlanır, tükenir, ama bayatlamaz. Bir bakıyorsun, ilk aldığında ne kadar taze ve canlıydı, şimdi ise biraz daha durgun. Bu da biraz hayatın doğası işte!
Yani, kuru barbunya bayatlamaz ama bir süre sonra taze olduğu hissiyatı kaybolur. O yüzden, taze yerken dikkat edin; her şeyin tadını çıkarın. Kuru barbunya da öyle. Eğer ona ilgi göstermezseniz, o da kendi haline döner. Ama bayatlamaz.
Sonuç Olarak…
Sonuçta, kuru barbunya bir bakliyat olarak bayatlamaz, ama zamanla eskir, tatsızlaşır ve bir noktada onu taze haliyle hatırlamak daha zor olur. Bunu kabul etmek gerek. Kuru barbunya, tıpkı hayat gibi; bazen en güzel günler bile birer hatıra olarak kalır. Bayatlayamazlar, ama tükenebilirler. Ve sonunda, her şeyin bir zamanı vardır. Kuru barbunya da, tıpkı bizim gibi, bir noktada eski günlerin hatırası olur.
Şimdi ise iç sesim şöyle diyor:
“Biraz abartmadım mı? Kuru barbunya kadar ciddiye almadığım başka bir şey olamaz herhalde.”
Ama olsun, düşündüğümde doğru söyledim. Kuru barbunya bayatlamaz ama zamanla eskir!